
آن دسته از دوستانم که از ایران میروند و تجربهای جدید از زندگی را در سرزمینی دیگر کسب میکنند برای من حکم سفرنامههای شفاهی را دارند. البته سفرنامههایی که هنوز ناگفته و نانوشتهاند. در صفحههای اینستاگرامشان جز اینکه بتوانم تعدادی عکس محدود را تماشا کنم به اطلاعات دیگری نمیرسم. به همین خاطر اگر دوستیام با آنها کمی قدمت داشته باشد یا صمیمیتی در کار باشد حتما از آنها میخواهم که از دنیای جدیدشان به من بگویند. چند وقت پیش به دوستی که به تازگی به سریلانکا رفته بود پیام ...
ادامه مطلب