جودی آبوت درون من-1

آن بیرون از دیروز عصر باران میبارد. بارانی که شاید نباریدن برف امسال را تا حدی جبران کند. (هرچند که باران برای ما برف نمیشود.) به قطعه بیکلامِ A Rainy Day in Temple گوش میدهم و به دستبندی که استادم روز دفاع هدیه داده بود نگاه میکنم. روی آن نوشته است: بخوان به نام گل سرخ. سرآغاز شعری است از شفیعی کدکنی: بخوان به نام گل سرخ، در صحاری شب، که باغها همه بیدار و بارور گردند. بخوان، دوباره بخوان تا کبوتران سپید به آشیانه خونین دوباره برگردند... پدر از سکسکههایش خسته است. میگوید دیگر معد...

ادامه مطلب